Dharmapelgrim Yogi 

     De weg loopt door het hart

Voorbereidingen

(bewerkt op 27 oktober 2016, na voltooien pelgrimstocht)

18 maart 2015

Het besluit om in 2016 op pelgrimage te gaan naar Santiago de Compostela is nog vers. Ik ben begonnen met het aanmaken en vullen van pagina's op mijn website, en daar staat nog niet echt veel op. Het is mij wel onmiddellijk duidelijk dat dit aanmaken van pagina's en de noodzaak die te vullen met zinvolle inhoud maakt dat terugkrabbelen lastig zal worden. Ik heb A gezegd, en nu moet ik niet alleen ook B gaan zeggen, maar in de loop van ongeveer een jaar een heel alfabet.

19 maart 2015

Vandaag met schitterend weer een kleine 40 kilometer gefietst op mijn oude fiets. Voorlopig zal ik het op dat oude barrel moeten doen. Onderweg gestopt bij een grote fietswinkel: Lambeck in Appingendam. Goede voorlichting gekregen, en een tasje vol folders en brochures.   

21 maart 2015

Gisteren de paklijst weer wat bijgewerkt. En op internet gezocht naar "hoe vind ik sponsors". Ik vond een site waarop sponsor-zoekers en sponsoring-aanbieders elkaar kunnen vinden: www.sponsorzoeken.nl  Ik heb het zo goed als kon ingevuld. Als "cultuur"evenement. Ja, wat kon ik anders kiezen? Daarna tien euro betaald om wat meer aandacht te genereren. Ik merk wel of het iets uithaalt (noot dd. 2016: nee dus). Vandaag een artikel uit het BD nog eens overgelezen over de Camino. 

23 maart 2015

Vandaag lid geworden van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob. Voor iedereen die er over denkt of het iets is om ook, ooit, op pelgrimage naar Santiago te gaan, een absolute aanrader.

26 maart 2015

Waar ik woon, betekent "een blokje om" minstens een wandeling van ongeveer 8 kilometer, ofwel anderhalf à twee uur, afhankelijk van hoe vaak je stil blijft staan om te genieten van de omgeving.

Ook gevonden: een link naar het JIZOPAD. Een Boeddhistisch pelgrimspad in Europa. Hoe "officieel" het is? Geen idee. Het lijkt mij in ieder geval de moeite waard om na te denken of ik het gedeeltelijk met de camino kan combineren. 

Maar vraag me niet waar ik heen ga,

wanneer ik door deze grenzeloze wereld reis,

waar elke stap die ik zet mijn thuis is. 
                                           - Eihei Dôgen (1200 - 1253)

31 maart 2015

Zo... inmiddels van al dat gewandel al drie kilo kwijt! Dat hoef ik dan niet meer mee te sjouwen. Of wandelen gezond is? Wat een vraag! Hieronder een foto-impressie van mijn "blokjes" om. 

8 april 2015

'morgens vroeg - de zon is nog niet op - gaan wandelen: heerlijk rustig! Langzaam aan de natuur zien én horen ontwaken. Voor mij kuieren twee reeën rustig over het pad. Wij kijken een poosje naar elkaar, voor wij op ons gemak onze wegen vervolgen, zij naar rechts en ik rechtdoor. Iedere dag op deze manier bijna 10 kilometer is alles behalve een straf. Tenen en knieën protesteren nog wel, maar ik heb het idee dat ze er wel aan wennen.   

14 april 2015

Vandaag voor het eerst twintig kilometer gelopen, en dat was goed te doen. Prima weer. Ik heb er inclusief pauzes nog geen zes uur over gedaan. Naar mijn idee is dit wat het moet worden: een gemiddelde van 4 km per uur, en dan steeds voldoende tijd nemen om wat te eten of te drinken of gewoon wat rond te kijken. 

1 mei 2015

Al surfend over internet ontdekt dat het Jizopad óók in Uithuizen begint (bij Zen-River). Het loopt zuidwaarts, net als het Jacobspad en het Pieterpad. Ik stel vast dat ik deze zomer het beste het Pieterpad kan lopen. Dat is prima aangegeven. Dan kan ik volgend jaar in Maastricht starten en via Luik naar Reims lopen en zo door naar Vezelay. 

6 mei 2015

Definitief afgesproken dat ik op 15 en 16 mei naar Osterwald ga. Zie: http://www.klusecompane.nl. Ik ben dan te gast bij Anja Edwards van Muijen. We gaan onder meer samen een stukje over het Podagristenpad lopen en ondertussen praten we over wandelen en pelgrimeren naar Santiago; en over lopen met zere voeten terwijl je een rugzak op je rug draagt. En, niet onbelangrijk ... over wat neem je mee? Wat heb je nodig? 

7 mei: 

Avondwandeling: nog maar weer eens een paar foto's 

8 mei 2015

Tot nu toe heb ik mijn oefentochten op verschillende schoenen gelopen. De zware, zwarte hoge soldatenkisten zijn slecht bevallen. Dat viel me tegen. Ik dacht juist dat deze kistjes gemaakt waren voor zware tochten. Dat is misschien zelfs zo, maar ze zijn niet geschikt voor MIJN voeten. Birkenstock sandalen lopen prima, maar geven geen steun aan de enkels en er komen steeds kleine steentjes in het voetbed terecht. Ook niet echt lekker. Mijn zondagse suède schoenen lopen ook goed, maar die zijn niet waterdicht - en steunen de enkels evenmin. Mijn dochter kon dit kennelijk allemaal niet meer aanzien. Zij nam mij vanavond mee naar de Vrijbuiter in Roden, en stond erop dat ik mij een paar échte wandelschoenen liet aanpassen. Ik krijg ze van haar en van mijn zoon in Engeland cadeau! Ontvangen is ook een vaardigheid di een mens moet leren, weet ik ...  

17 mei 2015

Op vrijdag 15 mei 's morgens naar Osterwald (Nieder Saksen) gereden. Belangrijkste redenen: Anja (laat ik het maar alleen bij de voornaam houden) had mij in een reactie op deze website geschreven dat zij een ultra lichte rugzak van 60L had, en een lichtgewicht Tarptent. Als ik interesse had ... ? Dan zouden we misschien ook samen een stukje van het Podagristenpad kunnen lopen. En Anja zou dan een kort artikel over 'wandelen met jicht' schrijven voor een wandelkrant, als ik daar geen bezwaar tegen had. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook getriggerd ben door haar website klusecompane.nl Anja heeft duidelijk ook iets met het boeddhisme, en samen met haar Hub(ert) wil ze in Osterwald iets op gebied van retraites gaan organiseren. Kortom, voldoende redenen om naar Osterwald af te reizen. 

Een korte samenvatting: Hubert kan lekkere bonensoep maken. De wandeling over een stukje Podagristenpad  vanaf Bentheim telde iets meer dan 21.000 stappen. De rugzak blijkt inderdaad licht van gewicht (ruim anderhalf kilo lichter dan die van mijn dochter), maar is ook nog eens zeer praktisch. De Tarptent is eveneens zeer licht, maar véél praktischer dan die welke ik van mijn schoonzoon te leen heb. Ik mag de rugzak én de tarptent van Anja om in bruikleen meenemen ... en ná de pelgrimstocht weer terugbrengen, ongeacht de staat waarin ze dan verkeren. Geweldig! Ik beloof er zorgvuldig mee om te gaan.    

18 mei 2015

Vanavond maar eens aan de avondvierdaagse begonnen (15 km) bij wijze van training. Na 2,5 uur was dat wel gedaan. Nu had ik weliswaar geen rugzak van 12 kg op, maar als ik straks twintig kilometer per dag als gemiddelde aanhoud ... dan mag ik niet alleen langzamer lopen, maar kan ik ook duidelijk lange rustpauzes inlassen. Of doorlopen zonder te forceren (als er nog puf voor is) en dan maar zien hoe het loopt. Letterlijk én figuurlijk.  

En vandaag natuurlijk de tent die ik van Anja in bruikleen heb gekregen nog eens opgezet:

Mijn wandelstokken dienen als tentstokken!  

21 mei 2015

Zo, dat scheelt! Vanmorgen bij een orthopedische zaak een paar steunkousen (tegen "vollopen van de benen" - dat heb ik al jaren) én een paar speciale inlegzolen voor jichtlijders opgehaald. De inlegzolen zorgen voor een betere afwikkeling van de voet, waarbij de kwetsbare tenen - vooral de grote teen rechts - duidelijk ondersteuning krijgt. De voetstand verbeterd, en dat werkt door in de enkels en de knieën. Het "loopwerk" is nu optimaal gefaciliteerd. 

En verder: Volgende week donderdag komt Ineke Bekkering van de Hartstichting langs, om te brainstormen over de mogelijkheden om van deze voettocht een sponsortocht te maken. Ik loop sowieso, dus waarom niet een goed doel er aan koppelen? 

De voetreis naar Santiago gaat in twee etappen verlopen. De eerste etappe, zo heb ik besloten, gaat voor het overgrote deel over het Pieterpad naar Maastricht. Eerst ga ik komende weken op twee dagen van Uithuizen naar huis lopen. In Uithuizen ga ik eerst bij Zen-River langs, en daarna een stempel halen van de Jacobskerk, respectievelijk de startpunten van het Jizopad en de Jacobsroute. Op 7 juli vertrek ik te voet van huis naar Zuidlaren om daar het Pieterpad op te gaan.Het is de bedoeling om vervolgens eind juli  in Maastricht de etappe af te sluiten. Op 27 maart 2016 volgt de tweede etappe, van Maastricht in één ruk door naar Santiago. Nou ja... in één ruk? Waarschijnlijk toch af en toe een dagje rust ... 

29 mei 2015

Na het gesprek met Ineke (namens de Hartstichting) staat nu wel vast dat het een sponsortocht gaat worden. 

Doel: geld inzamelen ten bate van vakanties voor kinderen met aangeboren hartaandoeningen. Dit op voorspraak van de Hart&Vaatgroep regio Groningen, waaraan ik als vrijwilliger verbonden ben. 

Er komt een speciaal rekeningnummer. Hoelang het duurt voor dat er is, weet ik niet. Maar we gaan het regelen. 

Voor de sponsoractie heb ik de naam HARTSTOCHT NAAR SANTIAGO  bedacht. Waarom? Omdat deze naam de lading op meerdere manieren dekt: 

  1. Het moet een tocht zijn uit-, voor- én naar het Hart. Mijn hart, jouw hart... de harten van  kinderen...  
  2. Het is een onderneming die al heel lang steeds opnieuw in mijn gedachten opduikt, en zo langzamerhand gerust 'een passie' genoemd mag worden. Passie is synoniem voor Hartstocht.  
  3. De tocht heeft de steun van de Hartstichting; met name van de Hart&Vaatgroep Groningen
  4. Het is gaan over oude wegen, als metafoor voor de weg van het Hart, het padloze pad ... de Dharma. 

13  juni  (de dag na een hete vrijdag) 

Tja ... daar ging het gisteren even helemaal mis! Ik haalde het in mijn hoofd om een lange wandeling te gaan maken met volle bepakking, terwijl de temperaturen buiten geleidelijk tot boven de dertig graden op opliepen. Ik had genoeg drinken mee, en rustte ook regelmatig even uit... mij bedenkend dat het straks in juli onderweg naar Maastricht ook wel eens warm zou kunnen worden. En niet te vergeten: volgend jaar in Frankrijk en Spanje! Het moet dus geoefend worden. In warm weer lopen hoort er dus bij... toch?  Jazeker, maar dan blijkt het verstandig op te passen met wat je daarna doet. Dini had een overheerlijke schotel schelpenmacaroni klaargemaakt (zo noem ik die vormpjes maar), en omdat ik behoorlijk trek gekregen had, viel ik daar op aan ... zodra ik thuis gekomen was. Dat viel niet goed. Mijn lijf stond nog in de wandelstand zullen we maar zeggen. De "motor" was nog heet. Door ineens veel (en waarschijnlijk ook te snel) te gaan eten, reageerde mijn lijf daarop door alles even uit te schakelen. Ik viel flauw: een zogeheten cardioinhiberende reactie / vasovagale syncope. Ik weet nog dat ik zei: "ik voel me niet lekker ..."en daarna ging het licht uit. Naar ik heb begrepen duurde dat bijna 20 minuten!

Ik ben met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht, waar de artsen na mij enkele uren aan de monitor te hebben gelegd, constateerden dat ik weer naar huis mocht. Met de goede raad: 1. zorg eerst voor een goede coling down; 2. eet minder snel! 3. eet niet zoveel  en 4. ga naar de huisarts. 

Er is geen enkele reden om niet door te gaan met het treffen van voorbereidingen voor de pelgrimstocht. Vind ik, al kijken anderen daar wat bezorgder tegenaan.  

15 juni 2015

Met de huisarts overlegt en samen besloten de bloeddrukverlagende medicijnen aan te passen. De betablokker stoppen we helemaal (vanwege de trage hartslag). Ik blijk inmiddels bijna 10 kilo af te zijn gevallen. Mooi zo. Ik merkte het al aan mijn broeken. We spreken af dat ik nog een keer langs kom voor ik het PP op ga.

21 juni 2015

Alle voorbereidingen zijn getroffen. Morgenochtend wordt ik afgezet bij de jacobskerk in Uithuizen (Groningen) om daar de eerste Camino-stempel in ontvangst te nemen. Daarna loop ik naar huis, in twee dagen. Dat is dan de laatste fase van de voorbereiding en tegelijk de eerste (heel korte) etappe van de hele onderneming. Op 7 juli ga ik dan verder. Tot dan nog even op deze pagina verder schrijven. De sponsoractie is gestart: (totale opbrengst 2016: ca. 500 Euro)

24 juni 2015

Om straks onderweg gemakkelijker contact te kunnen houden met het thuisfront, én om via Whatsapp / Facebook foto's te kunnen doorzenden, koop ik een smartphone. Daarmee kan ik bovendien met behulp van apps als Hike Node mijn weg vinden, mocht ik die kwijt raken. Niet onbelangrijk is dat ik mijn fototoestel kan thuislaten (scheelt weer in gewicht) omdat ik met de smartphone ook plaatjes kan schieten. De smartphone die ik heb uitgezocht is water- en stofdicht, omdat ik zeker wil weten dat er geen problemen ontstaan door, regen, condens of andere nattigheid onderweg. Met het toestel kan ik zelfs tot 1 meter onder water fotograferen. Of ik dat ga doen? Lijkt me onwaarschijnlijk, maar het geeft een goed gevoel dat het kán. 

2 juli 2015 

Volgens afspraak ga ik nog een keer bij de huisarts langs voor een laatste medische check. Ik krijg een aangepaste dosis Bisoprolol mee (een betablokker). We hebben geconstateerd dat het zonder dit medicament niet echt lekker gaat (onregelmatige hartslag), maar dat het met de oude dosering evenmin goed ging. (zie eerder).  Ik krijg "groen licht" voor mijn te leveren inspanningen. 

5 juli 2015

Waarom zou ik tot 7 juli wachten met vertrekken als het ook op 6 juli al kan? Ik pak mijn rugzak in. 

6 juli - 28 juli: zie Pieterpad

29 juli 2015

Wat een overgang! Na ruim drie weken wandelen was ik graag doorgelopen, maar in plaats daarvan nam ik gistermiddag de trein terug naar Hoogezand waar Dini mij van het station ophaalde. Binnen enkele uren was ik op die manier terug bij af. 

Eenmaal terug tref ik bij onder de poststukken een envelop aan van de Hartstichting, met daarin kaartjes om onderweg uit te delen. In het begeleidend schrijven staat onder meer te lezen dat mijn actie tot het maken van deze kaartjes heeft geleid. Ja, ja .. heel mooi, maar ik betwijfel of ik er zelf nog iets mee kan. De kaartjes komen een maand te laat, zo simpel is het. Tijdens de grote tocht ga ik ze niet meenemen in mijn rugzak, want ze zijn te groot en dus te zwaar, maar belangrijker nog: ik verlaat op 27 maart 2016 vrijwel direct het Nederlands taalgebied en in België, Frankrijk en Spanje verwacht ik weinig interesse in een "Nederlands Goed Doel". Desalniettemin... ik ga zien wat ik ermee kan doen. Scannen en op deze website zetten dan maar, om te beginnen? 

25 augustus 2015

Tja, nu ben ik alweer een paar weken terug op honk. Terugkomen betekende allereerst: achterstallig werk opknappen, zoals grasmaaien; bosmaaien; takken snoeien; hout zagen; en dergelijke zomerse klussen. Daarnaast: het vrijwilligerswerk voor de VVV weer oppakken (tot 31 augustus) en de wekelijkse dagen als oppas-opa. 

Voor ik er erg in heb, is er weer een week om! Tussen de bedrijven door werk ik dan mijn foto-album bij, en natuurlijk deze website. De voorbereidingen voor de grote tocht staan door dit alles even op een laag pitje, maar niet stil! Zo ben ik bezig met het in grote lijnen uitstippelen van de route die ik ga lopen. Het wordt NIET de druk belopen pelgrimsweg vanaf Vezelay naar SJdP en dan de route Frances. Afgaande op adviezen van routiniers (een passend begrip in deze) wordt het onder Parijs door naar Bordeaux, en dan via Irun de route du Nord op. Zie afbeelding hierboven. Ik heb maanden de tijd om het nader uit te werken, en dat ga ik zeker doen. Adviezen en ervaringen zijn welkom. 

16 oktober 2015 

Tja, en nu verkeer ik in dubio. Blijf ik bij mijn voornemen om naar Santiago (Spanje) te lopen, of wordt het na ampele overwegingen in plaats daarvan een voettocht over de St.Olavsleden naar Trondheim (Noorwegen) dat het "Santiago van het Noorden" heet te zijn? De voors en tegens zijn mij helder ... maar daarmee heb ik nog geen besluit.

Nog nooit van de St.Olavsleden gehoord? Dat is niet zo vreemd. Na ruim 500 jaar vergetelheid is deze route naar het graf van de heilige koning Olav Haraldsson in 2013 weer nieuw leven ingeblazen met een speciale heropeningsweek. En net zoals de camino naar Santiago is ook deze pelgrimsweg bewegwijzerd met pijlen en merktekens. Er is inmiddels ook een pagina op facebook over te bezoeken. 

Vanwaar ineens deze belangstelling naar een alternatief voor de tocht naar Santiago?

Wel ... doordat ik nooit over deze route had gehoord, heb ik er ook nooit over nagedacht. En eerlijk is eerlijk: áls ik van meet af aan óók deze pelgrimsroute had geweten, zou ik geen seconde hebben getwijfeld, en was ik direct op de St.Olavsleden uitgekomen. En niet alleen omdat deze korter is, het hangt er onder meer helemaal vanaf wáár je precies begint. Voor mij is het belangrijkste aspect dat de St.Olavsleden nog betrekkelijk onbekend is én daardoor veel rustiger. Over de verschillende wegen naar Santiago lopen tegenwoordig meer dan 200.000 mensen per jaar! Dat zijn er 100 x méér dan naar Trondheim. En laat ik nou niet zo dol zijn op mensenmassa's... Een pelgrimstocht naar Trondheim zal waarschijnlijk eenzamer zijn. Precies wat ik wil. 

Bijgaand aspect: de natuur. De ruige natuur in Scandinavië trekt mij meer dan die in Frankrijk en Spanje. Bovendien geldt zowel in Noorwegen als Zweden het allemansrecht, waardoor het eenvoudiger is om in de vrije natuur te bivakkeren, mits uiteraard de regels die daarvoor gelden in acht genomen worden.          

Voor de camino naar Santiago vanaf Maastricht heb ik ruim 120 dagen ofwel 4 maanden uitgetrokken, te beginnen op 27 maart 2016. Voor de St.Olavsleden trek ik 60 dagen uit! De helft, met een vertrek vanuit Oslo dat rond half mei ligt. Vroeger is niet geschikt, vanwege de (smeltende) sneeuw. 

Wat wordt het? 

Op zich is dat géén probleem voor mijzelf, maar er kunnen gemakkelijk problemen ontstaan wanneer ik kijk naar de omstandigheden waaronder ik aan de voettocht begin, maak én hopelijk ook volbreng. Ik ga daar niet te diep op in, en tip hierna alleen de belangrijkste elementen aan: 1) kosten: alles moet low budget ... en dat is 2 maanden lang beter vol te houden dan 4 maanden. 2) klimaat: het kan in het Noorden ook warm worden, maar over het algemeen zal de temperatuur lager zijn dan in het zuiden. Dat is gunstiger voor het maken van een wandeling met bepakking. 3) de taal: met Engels en Duits zal ik mij in het Noorden beter redden dan in Frankrijk en Spanje. 4) het aller- aller - allerbelangrijkste: het gaat om de ervaring van de reis zelf, niet om het doel, nog om de zwaarte ervan, nog om het leveren van een prestatie .... en in dat licht maakt het niet uit of het Santiago of Trondheim wordt. Het kan zelfs beide, na elkaar. Het ene jaar dit, het andere jaar dat ... 

Ik denk nog even na.

23 oktober 2015 

Dat er meer pelgrimswegen bestaan dan die naar Santiago de Compostela, was mij al jaren bekend. Denk alleen maar aan  de wegen naar Rome of Jeruzalem. Maar dat er ook een pelgrimsroute bestaat naar Trondheim in Noorwegen - "Het Santiago van het Noorden" - dát wist ik niet. Tot voor kort. Het is de St.Olafsweg, ("St.Olavsleden"). En na mij in deze pelgrimsroute te hebben verdiept, ben ik tot de conclusie gekomen dat deze weg veel beter aansluit bij wat ik voor ogen heb, dan de camino naar SdC. Desondanks aarzelde ik nog, omdat ik tenslotte iedereen had verteld dat ik op 27 maart 2016 vanuit Maastricht naar Santiago ging lopen, dwars door Frankrijk en langs de Spaanse noordkust. Gisteren echter ontmoette ik een vrouw van bijna tachtig die ieder jaar naar Spanje reist, en wij raakten in gesprek, naar aanleiding van haar hoed. Zij vertelde deze in Spanje te hebben gekocht en zo kwamen wij op het onderwerp "de camino". Toen zij vernam dat ik van plan was naar Santiago te lopen, vroeg ze of ik over de Kalverstraat ging lopen. Ik begreep niet wat ze bedoelde. De Kalverstraat? "Ach jongen," zei ze "Het wordt ieder jaar drukker op de wegen naar Santiago. Wat vroeger een pelgrimspad was, lijkt tegenwoordig meer op een drukke winkelstraat. Natuurlijk overdrijf ik, maar geloof me, hoe dichter je bij Santiago komt, hoe drukker het wordt." Na ruim anderhalf uur met elkaar te hebben gesproken, maakte ik mijn keuze definitief: ik ga naar het noorden, en niet naar het zuiden. Hieronder nog meer dan al eerder genoemde overwegingen op een rijtje.

1. Het aantal pelgrims naar Trondheim is bijna 100 maal kleiner dan dat naar Santiago, en dat maakt dat de St.Olavsleden (zo heet de route in Scandinavië) veel minder druk begaan. 

2. De zon komt in het Noorden eerder op en gaat later onder, waardoor per dag meer "looptijd" beschikbaar is.

3. In Scandinavië zal ik geen moeite hebben met vinden van drinkwater onderweg; ik mag er (mits ik mij aan algemene regels houd) overal vrij kamperen; en het is toegestaan om op "open vuur" te koken. 

4. De totale lengte van de route bedraagt iets minder dan de helft (van huis uit via Kiel - Oslo - Trondheim is bijna 1000 km lopen, vanaf Maastricht naar Santiago is bijna 2400 km).

5. Ik kan mij met de taal onderweg beter redden (Duits en Engels). 

6. Het per dag af te leggen aantal kilometers is minder: gemiddeld 15-20 op de Olavsleden tegen 20 - 30 op de camino. 

7. De vertrekdatum verschuift van 27 maart 2016 naar zaterdag 30 april 2016. Veel eerder is niet gewenst, omdat de route in Noorwegen anders nog onbegaanbaar is (sneeuw en smeltwater). 

8. Gelet op mijn leeftijd neem ik aan dat het lopen van de route naar Trondheim met het stijgen der jaren steeds moeilijker zal worden. Ik verwacht daarentegen wel dat ik na 2016 nog kans zie naar Santiago te gaan. 

En zo zijn er nog een paar pluspunten, te klein om stuk voor stuk op te sommen, maar bij elkaar wel extra positief. Denk alleen maar aan: meer tijd om mij voor te bereiden en vertrekken ná de verjaardagen van kinderen en kleinkinderen.  

Voor de volgers zal het weinig tot niets uitmaken of ik nu naar het noorden of naar het zuiden loop... zij blijven thuis. 

Vanaf dit moment ga ik mij dus voorbereiden op de St.Olavsleden, de pelgrimage naar Trondheim. 

18 december 2015

De pagina's op deze website heb ik herschikt en gecomprimeerd. 

Het verslag van het Pieterpad is nu chronologisch op één pagina geplaatst. Verder ben ik bezig met alles na te lopen, en aan te passen aan de nieuwe mogelijkheden van het sitebuilderprogramma. 

25 december 2015

Vandaag een afbeelding samengesteld, waarop grofweg de route tussen Woudbloem en Kiel staat aangegeven; plus daarbij de hoogteverschillen die ik onderweg tegenkom. Het is allemaal vrij plat! 

26 december 2015

De folder van Hartvrienden gescand en hieronder geplaatst. Dit is het doel waarvoor ik de sponsoractie aan mijn pelgrimstocht heb verbonden. Nu maar hopen dat het aanslaat en dat het ook succes heeft... 


achterzijde


dubbele binnenzijde


25 maart 2016

De afgelopen maanden zijn voorbijgevlogen. De voorbereidingen zijn nu vrijwel afgerond. Nog wat puntjes op de "i" zetten, en dan moet het maar ... 

Ik realiseer me dat ALS ik naar het zuiden was gaan lopen, naar Santiago in Spanje, de vertrekdatum overmorgen zou zijn: eerste Paasdag! Daar zou ik me natuurlijk op ingesteld hebben, maar nu ben ik blij dat ik nog wat weken heb. Mijn wandelschoenen moeten nog naar een goede schoenmaker voor volledige revisie: nieuwe zolen en hakken, en een paar nieuwe haken voor de veters. Daarna nog een keer extra waterdicht spuiten... 

De wakawaka is in bestelling, heb ik begrepen. Dat is een bijzondere zonnecollector/lamp/noodsein/telefoonoplader. Daarmee ben ik onderweg redelijk onafhankelijk van stopcontacten. 

Ondertussen is ook een MIFI geregeld. Wellicht weer ineens overbodig doordat providers per 30 april hun tarieven en regels weer aanpassen, maar desalniettemin ... ik ben nu vrij zeker dat ik overal contact kan maken met het thuisfront, en mijn foto's en verslagen kan doorsturen zonder ineens voor financiële verrassingen te komen staan. 

Met Siebren van Hoog afspraken gemaakt over het bijhouden van deze website. Hij gaat er voor zorgen dat de foto's en teksten die ik hem stuur op de Homepage komen. Hij kan daar zelf bovendien eigen info aan toevoegen. Hij heeft alle vrijheid. Zelf zorg ik voor het bijhouden van Facebook. Dus ... volgers kunnen voor korte, snelle, actuele info op facebook terecht (nu ook al) en voor uitgebreide info op deze website.

30 april ... dan is het zover. 

15 april 2016

Daar heeft Jan van Meel als Meester Schoenmaecker toch maar mooi kwaliteitszolen onder mijn schoenen gezet. Vibram! Dat is nog even iets anders dan een zooltje van de hakkenbar. Op naar het pelgrimspad...

27 april 2016

Het is bijna zover. Nog drie nachtjes slapen... 

Ik ben blij dat ik heb besloten niet naar Santiago de Compostella te lopen, maar naar het Noorden. Naar verwachting zal het dit jaar op de Camino (naar het zuiden) drukker worden dan andere jaren, omdat de paus 2016 heeft uitgeroepen tot een "Heilig jaar", en die drukte trekt mij dus helemaal NIET. 

Alles is klaar. De rugzak staat gepakt te wachten, maar ik denk dat ik hem nog wel een of twee keer helemaal ga uitpakken en opnieuw inpakken - niet zozeer om te checken of ik ECHT alles heb, maar vooral om het uit- en inpakken in alle rust te oefenen. 

Zaterdagmorgen om 09:00 haal ik eerst Anja op bij het station van Kropswolde. Zij heeft mij de tarptent en de rugzak in bruikleen gegeven, en wil nu graag de eerste etappe meelopen. Prima idee! Na een kop koffie gaan we dan echt op pad vanuit  "De Kromte" in Woudbloem.     

Met Siebren van Hoog heb ik vandaag nog een keer uitgebreid contact via telefoon en internet. Hij gaat deze website voor mij bijhouden. Om dat te kunnen, is enige oefening wel handig, en dat kan goed met behulp van Teamviewer.  

Morgen ga ik nog een keer naar stad Groningen voor een paar kleine dingetjes, zoals nieuwe rubber dopjes onder de wandelstokken. Vrijdag lever ik mijn auto in bij garage Dingemanse in Hellum. Een groene Toyota Corolla uit 2001 met 225.000 km op de teller. Ik ruil het ding graag in tegen een kleinere, maar die heb ik pas nodig in augustus of nog later. Eerst maar eens lopen!.

Ga voor het verslag van de pelgrimstocht naar: deel 1 - route naar Kiel 

of ga naar:  Sitemap